فرار از مدرسه بررسی احوال وآثار محمدکریم پیرنیا از منظر تاریخ پژوهی معماری ایران

در طی سالیان، مدح بی حساب پیرنیا یا بهره گیری ابزاری از او از یک سو و نقد منصفانۀ او از سوی دیگر، چهرۀ او و اندیشه اش را معوج و پنهان و غبارآلود کرده است. برای اینکه این چهره آشکار شود، باید با پیرنیا همدل شد؛ باید موقعیت او را درک کرد؛ درد او را فهمید؛ و راه او و ادب راه پیمودن او را کشف کرد. در این صورت است که نقد و سنجش او و پیش تر رفتن از او ممکن خواهد شد. کتاب حاضر در زمرۀ نخستین تلاش ها برای فهم و نقد پیرنیا به چنین شیوه ای است.امیدوارم این قبیل تحقیق ها دربارۀ کلیات و جزئیات اندیشۀ پیرنیا و همۀ پروژه های کامل و ناقص او ادامه یابد و راهی برای ایجاد نشاط در تحقیق دربارۀ معماری ایران و گذشتۀ آن گشوده شود.