تعامل مرمت و تاریخ معماری در ایران

تاریخ چند‌هزارساله سرزمین ایران، آکنده از اندیشه واهتمام ایرانیان برای آبادانی سرزمین و ساختن شهرها، روستاها و بناها و گاه بازتاب کژاندیشی و ویرانی مأثر پیشینیان است. تعمیر و محافظت از ساخته‌ها برای تداوم آبادانی روایتی است که از دل این تاریخ بر می‌آید. انسان هرآنچه می‌ساخت که درآن به سر برد و بیاساید، نگه می‌داشت، تعمیر می‌کرد و به‌ طول عمرش می‌افزود تا ویران نشد و سپس در پی آن بود که نسل‌های بعد از آن بهره جویند. از این‌ رو تاریخ مرمت و تاریخ معماری در همسایگی هم به‌سر می‌برند. هدف مرمت حفظ و دوام اثر تاریخی است که با شناخت و فهم اثر حاصل می‌شود. در فرآیند مرمت فراز مهمی ازشناخت با مشاهده مستقیم و دسترسی به آثار و بقایای مادی بناها میسر می شود.در تاریخ معماری فهم گذشته معماری و شرح و تبیین آن دنبال می شود و بخش مهمی از آن با احاطه به میراث عمل معماری (آثار معماری) به‌دست می‌آید؛ بنابراین حفاظت و تحقیق تاریخ معماری زیمنه های مشترکی دارند که می تواند سر و کار داشتن با آثار معماری و شواهد برآمده از آن باشد و در مجموع معرفت به اثر معماری تعبیر شود.