تجدد و نوگرایی

آژند، نویسنده کتاب، به‌عنوان پیش‌درآمدی بر موضوع، در مدخلی به مدرنیسم یا نوگرایی هنری پرداخته و فصل اول را به «مبانی نظری: مفاهیم و مصادیق» اختصاص داده است. این فصل خود شامل سه بخش با عناوین «فرنگ و فرنگی در فرهنگ ایران»، «اصل فرنگی در هنرهای تزیینی ایران» و «فرنگی‌سازی: مفاهیم و فنون» است. نویسنده در فصل دوم کتاب با عنوان «نوگرایی در ارتباطات و مناسبات» در سه بخش به «عوامل تأثیرگذار»، «نقاشان اروپایی در ایران» و «بنیان‌های جدید سیاسی، اجتماعی و اقتصادی» پرداخته است. آژند در چهار فصل دیگر کتاب به موضوع تجدد هنری در ایران پرداخته و در ذیل عناوین طلیعه، تثبیت، تداوم و تنوع تجدد هنری، با تأکید بر هنر عصر صفوی به بررسی و تحلیل نوآوری‌های هنرمندانی چون صادقی‌بیک افشار، رضا عباسی، معین مصور، محمدقاسم، محمدیوسف، میرافضل حسینی، میناس، بوگدان سلطانف، علیقلی‌بیک جبادار، محمد زمان و محمدعلی‌بیک نقاشباشی روی آورده است.