اخلاق علایی

کتاب اخلاق علایی رساله کوچکی است در حکمت و اخلاق عملی که در سده نهم هجری قمری به قلم شاه‌میر، از علما و دانشمندان فارس، بر مبنای بخشهایی از اخلاق ناصری خواجه نصیرالدین طوسی نوشته شده است. این کتاب در یک مقدمه و چهار باب تنظیم گردیده است. مقدمه کتاب به تعریف خلق، ذکر اقسام آن و تحقیق درباره معنی سلطنت و احتیاج خلایق به سلاطین اختصاص یافته است و چهار باب آن با عناوین «حکمت»، «عفت»، «شجاعت» و «عدالت» هر کدام شامل یک مقدمه و دو فصل است. در مقدمه هر باب هر کدام از خلقها و صفات مذکور تعریف و دلایل و میزان احتیاج سلاطین به آنها ذکر شده است. سپس در فصلهای نخست فروع و انواع موضوع آن فصل و در فصلهای دوم امراض مربوط به هر یک و راههای درمان آنها مطرح گردیده است. تصحیح این کتاب بر اساس نسخه موجود در کتابخانه آستان قدس رضوی صورت گرفته و در انتها فهرست هایی از واژه‌ها و ترکیبات؛ آیات؛ احادیث؛ اقوال ائمه، بزرگان و مشایخ؛ اشعار عربی؛ اشعار فارسی؛ و نام اشخاص و کتابهای اشاره شده در متن اخلاق علایی گردآوری و ارائه شده است.